จากการเดินทางอันแสนไกลของ ก.ไก่ ปัลลวะ ก็ได้ยกพลขึ้นบกที่ภาคใต้ของไทยในช่วงพุทธศตวรรษที่ 11-12
และเดินทางไปตามเส้นทางการค้าขายและการเผยแผ่ศาสนา จนเข้าไปตั้งรกรากอยู่ที่แหล่งวัฒนธรรมในภาคกลาง และภาคตะวันออก นั่นคือ
ปัจจุบันเราพบหลักฐานมากมายที่แสดงให้เห็นว่า ทวารวดี เป็นวัฒนธรรมที่เจริญรุ่งเรืองอยู่ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 12-16
ที่บริเวณพระปฐมเจดีย์ จังหวัดนครปฐม แสดงให้เห็นว่าผู้คนในอาณาจักรนี้มีความศรัทธาในพระพุทธศาสนาเป็นอย่างมาก
คือสัญลักษณ์ตัวแทนของพุทธศาสนาก่อนที่ความนิยมในการสร้างรูปเคารพเหมือนพระพุทธเจ้าจะเข้ามา จารึกธรรมจักรมีลักษณะเป็นล้อเกวียน ตามแกนของล้อและดุมได้จารึกด้วยอักษรปัลลวะ ภาษาบาลี เกี่ยวกับ “อริยสัจ 4”
เหรียญเงินนี้เป็นหลักฐานที่สำคัญที่ทำให้เรารู้ว่ามีอาณาจักรทวารวดีอยู่จริง ๆ นะครับ
ใช่แล้ว เจี๊ยบน้อยดูนี่ มีข้อความจารึกเอาไว้ว่า “ศฺรีทฺวารวตี ศฺวรปุณฺยะ” แปลว่า “บุญกุศลของพระราชาแห่งทวารวดี”
เหรียญเงินนี้เหรอฮะ
ว้าววววววว พี่อ่านออกได้ยังไงเนี่ย
มีนักอ่านจารึกเคยอ่านและแปลไว้แล้ว เจี๊ยบน้อยลองเข้าไปอ่านได้ที่นี่เลย จารึกเหรียญเงินทวารวดี (วัดพระประโทนเจดีย์ ๓)
เหรียญเงินนี้เป็นหลักฐานที่สำคัญที่ทำให้เรารู้ว่ามีอาณาจักรทวารวดีอยู่จริงๆ นะครับ
ใช่แล้ว เจี๊ยบน้อยดูนี่ มีข้อความจารึกเอาไว้ว่า “ศฺรีทฺวารวตี ศฺวรปุณฺยะ” แปลว่า “บุญกุศลของพระราชาแห่งทวารวดี”
เหรียญเงินนี้เหรอฮะ
ว้าววววววว พี่อ่านออกได้ยังไงเนี่ย
มีนักอ่านจารึกเคยอ่านและแปลไว้แล้ว เจี๊ยบน้อยลองเข้าไปอ่านได้ที่นี่เลย จารึกเหรียญเงินทวารวดี (วัดพระประโทนเจดีย์ ๓)
พี่ไก่โต้ง : เหรียญเงินนี้เป็นหลักฐานที่สำคัญที่ทำให้เรารู้ว่ามีอาณาจักรทวารวดีอยู่จริงๆ นะครับ
เจี๊ยบน้อย : เหรียญเงินนี้เหรอฮะ
พี่ไก่โต้ง : ใช่แล้ว เจี๊ยบน้อยดูนี่ มีข้อความจารึกเอาไว้ว่า “ศฺรีทฺวารวตี ศฺวรปุณฺยะ” แปลว่า “บุญกุศลของพระราชาแห่งทวารวดี”
เจี๊ยบน้อย : ว้าววววววว พี่อ่านออกได้ยังไงเนี่ย
พี่กุ๊กไก่ : มีนักอ่านจารึกเคยอ่านและแปลไว้แล้ว เจี๊ยบน้อยลองเข้าไปอ่านได้ที่นี่เลย จารึกเหรียญเงินทวารวดี (วัดพระประโทนเจดีย์ ๓)
มีตัวหนังสือจริงๆ ด้วยฮะ
อยากรู้คำแปลมั้ย อ่านได้ที่ จารึกพระธรรมจักร เลยครับ
นอกจากนี้ยังพบจารึกอีกหลายหลักที่มีก.ไก่ ปัลลวะอยู่ แต่จารึกที่สามารถบอกอายุของ ก.ไก่ ปัลลวะ ได้ชัดเจนนั้น ปัจจุบันพบเพียง 2 หลักได้แก่ “จารึกเขาน้อย” และ “จารึกเขารัง”
พบที่วัดเขาน้อยสีชมพู บ้านคลองน้ำใส ตำบลคลองน้ำใส อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว
จารึกด้วยอักษรปัลลวะ ภาษาสันสกฤต และภาษาเขมรโบราณ ศักราชที่ระบุในจารึก คือ มหาศักราช 559 หรือเท่ากับ พ.ศ. 1180
เนื้อหาส่วนที่เป็นภาษาสันสกฤต กล่าวสรรเสริญพระวิษณุ และพระศรีภววรมัน นอกจากนี้ยังกล่าวถึง เชยษฐปุรสวามี ว่าเป็นผู้ประกอบพิธีกรรมเกี่ยวกับพระเวทเพื่อบูชาพระวิษณุ
เนื้อหาส่วนที่เป็นภาษาเขมร กล่าวถึงขุนนางผู้หนึ่งตำแหน่ง โกลญเชยษฐปุระ แต่ข้อความบางส่วนลบเลือน และส่วนใหญ่เป็นรายชื่อสิ่งของและข้าทาส จึงสันนิษฐานได้ว่า ในส่วนนี้อาจเป็นรายชื่อสิ่งของและข้าทาสที่เหล่าขุนนางที่เกี่ยวข้องอุทิศถวายแด่เทวสถาน
พบที่เขารัง บ้านอรัญ ตำบลอรัญประเทศ อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว
จารึกด้วยอักษรปัลลวะ ภาษาสันสกฤต และภาษาเขมรโบราณ ศักราชที่ระบุในจารึก คือ มหาศักราช 561 หรือเท่ากับ พ.ศ. 1182
เนื้อหากล่าวถึง ในปี พ.ศ. 1182 ขุนนางผู้หนึ่งซึ่งดำรงตำแหน่งสินาหฺวฺคนก่อน ได้ถวายทาส สวนใกล้วิหาร ผู้รักษาสวน เครื่องไทยทาน ที่นา และกระบือ แด่พระวิหาร โดยมอบให้บุรุษคนหนึ่งนามว่า วา กฺโทกฺ เป็นผู้ดูแลรักษา ต่อมา ผู้ดำรงตำแหน่งสินาหฺวฺคนปัจจุบันได้ถวายทาส สวนใกล้วิหาร แด่พระวิหาร ตามที่ผู้ดำรงตำแหน่งสินาหฺวฺพึงกระทำ
การระบุศักราชของจารึกทั้งสองหลักนี้ จึงเป็นหลักฐานสำคัญที่แสดงให้เห็นถึงรูปพรรณสัณฐานของ ก.ไก่ สายพันธุ์ปัลลวะ ที่มีอายุราวพุทธศตวรรษที่ 12 อันเป็นประโยชน์ต่อการศึกษาในยุคต่อมา
จารึกเขารังหลักนี้ ใช้อักษรปัลลวะเหมือนกัน แต่จารึกเป็นภาษาสันสกฤตและภาษาเขมรโบราณครับ
ได้สิครับ เหมือนอย่างภาษาอังกฤษกับภาษาฝรั่งเศส ใช้ตัวอักษรชุดเดียวกัน แต่เขียนออกมาเป็นคนละภาษาอย่างไรล่ะครับ
ดอกรัก พยัคศรี
ทนงศักดิ์ เลิศพิพัฒน์วรกุล
ธันวดี สุขประเสริฐ
นิสา เชยกลิ่น
ปณิตา สระวาสี
ยุวดี ศรีห้วยยอด
ออกแบบและจัดทำเว็บไซต์
บริษัท โรนินโปรดักชั่น จำกัด