ศาสตราจารย์ ดร. ประเสริฐ ณ นคร ได้กล่าวว่า พ่อขุนรามคำแหงไม่ได้ทรงแต่งแต่รูปอักษรไทยขึ้นเท่านั้น แต่ยังได้ทรงเปลี่ยนแปลงอักขรวิธีการเขียนให้ดียิ่งขึ้นกว่าเดิม นั่นคือ พระองค์ทรงประดิษฐ์ตัวพยัญชนะและสระเพิ่มเติมจากอักษร จนสามารถเขียนภาษาไทยได้ตรงเสียงทุกคำ ในขณะที่ประเทศเพื่อนบ้านชาติใกล้เคียง ต่างก็ใช้ชุดอักษรเดิมที่รับมาจากอินเดียซึ่งมักใช้เขียนภาษาบาลี-สันสกฤต จึงทำให้ต้องใช้อักษรตัวเดียวแทนเสียงพยัญชนะมากกว่าหนึ่งตัว นอกจากนี้ อักขรวิธีของพ่อขุนรามคำแหงยังทำให้อ่านข้อความได้ไม่กำกวม เช่น เขียน ตา-กลม แยกออกไปจาก ตาก-ลม ทำให้อ่านได้ถูกต้องไม่ผิดพลาด และการนำพยัญชนะทุกตัวมาเรียงไว้ในระดับเดียวกัน โดยไม่มีพยัญชนะซ้อนกันแบบครู คือ อินเดีย ศาสตราจารย์ ยอร์ช เซเดส์ ได้ยกย่องว่า การเขียนแบบนี้เป็นสาเหตุให้ไทยมีพิมพ์ดีดก่อน เขมร มอญ อินเดีย และไทใหญ่ หลายสิบปี