


เวลาผ่านไปก้าวเข้าสู่ช่วงพุทธศตวรรษที่ 13-14 ก.ไก่ ปัลลวะ ก็ได้วิวัฒนาการเปลี่ยนแปลงรูปร่าง จนมีลักษณะแตกต่างออกไปจากเดิม จากเดิมที่เคยมีหางย้อยลงมาสวยงาม ก.ไก่ ในยุคนี้มีหางสั้นขึ้นมาพอดีกับตัว ก.ไก่
ถึงแม้ว่า ก.ไก่ ในยุคนี้ได้วิวัฒนาการเปลี่ยนรูปร่างไปก็ตาม แต่การเปลี่ยนแปลงนี้ก็เป็นไปตามฐานเส้นอักษรของ ก.ไก่ ปัลลวะ ประกอบกับเราพบ ก.ไก่ รูปแบบนี้ในดินแดนที่ ก.ไก่ ปัลลวะเคยอยู่มาก่อน ดังนั้นเราจึงเรียก ก.ไก่ แบบหางสั้นพอดีตัวแบบนี้ว่า "ก.ไก่ หลังปัลลวะ" ซึ่งแพร่กระจายอยู่ตามภูมิภาคต่าง ๆ ของประเทศไทย แต่ก็จะมีรูปร่างลกัษณะแตกต่างกันเล็กน้อยตามแต่ละท้องถิ่น

ในหมู่จารึกอักษรหลังปัลลวะที่มีอายุใกล้เคียงกัน แต่พบอยู่ต่างภูมิภาคกันคือ
พบที่จังหวัดปราจีนบุรี อายุจารึก พ.ศ. 1304 จารึกด้วยภาษาบาลีและเขมรโบราณ และจารึกอีกหลักคือ
พบที่จังหวัดนครศรีธรรมราช อายุจารึก พ.ศ. 1318 จารึกด้วยภาษาสันสกฤต
จะเห็นได้ว่าจารึกทั้งสองหลักอยู่ต่างภูมิภาคกัน ภาษาที่ใช้จารึกก็แตกต่างกัน แต่มีสิ่งที่เหมือนกันคือ จารึกทั้งสองหลักใช้อักษรชุดเดียวกันคือ “อักษรหลังปัลลวะ” สิ่งนี้ได้แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของ ก.ไก่ หลังปัลลวะ และการแพร่กระจายอยู่ทั่วทุกภูมิภาคต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี


โอ้โห อยู่ไกลกันจังเลยนะฮะ

ใช่ แต่ทั้งสองเมืองอยู่บนเส้นทางการค้าที่สำคัญเช่นเดียวกัน จึงมีโอกาสรับวัฒนธรรมที่เผยแพร่ร่วมกันได้นะ

สามารถดรูปแบบพยัญชนะและสระของ อักษรหลังปัลลวะได้ท่ีนี่ค่ะ

ดอกรัก พยัคศรี
ทนงศักดิ์ เลิศพิพัฒน์วรกุล
ธันวดี สุขประเสริฐ
นิสา เชยกลิ่น
ปณิตา สระวาสี
ยุวดี ศรีห้วยยอด
ออกแบบและจัดทำเว็บไซต์
บริษัท โรนินโปรดักชั่น จำกัด

